Czego ostatnio słuchaliście?

[bladerunner]

Hm, to może i ja się zabiorę za ponowne odkrywanie, gdyż dla mnie to też był 4 score. I pamiętałem z niego tylko świetne "Flow Like A Water". Do kolejnego odsłuchu w takim razie.

To jest score na 4 , Tomek Rokita się skończył , a Mefi ostatni za dużo pije

[Mefisto]

Tomek i Mefi są o wiele bardziej entuzjastyczni, więc może w międzyczasie odkryli tam coś, czego ja również w czerwcu nie widziałem.

Fakt, bardziej spodobała mi się ta muzyka po iluśtam razach. Tylko, że ja mam ten komfort, że filmu nie widziałem

[Wawrzyniec]

To chyba większość z nas ma ten komfort

[muaddib_dw]

Takie płyty są najlepsze, im więcej słuchasz tym bardziej się podoba, odkrywasz, zagłębiasz się w treść, gdy muza wydaje się oczywista lecz taką nie jest.

[Althazan]

Dzisiaj miałem trochę czasu, więc szło:
- Goldsmith - Chinatown - wcale się nie dziwię, że płyta jest tak poszukiwana. Klimat jest świetny, a motyw miłosny - doskonały!
- Isham - The Black Dahlia - bardzo lubię ten soundtrack, mroczny klimat i przepiękny temat.
- Goldsmith - Congo - jeden z moich ulubionych Goldsmith-ów. Wiem, że część recenzentów czepia się różnych tam rzeczy, ale jak dla mnie - to sama esencja - melodyjność, akcja, perkusja, africans...
A teraz leci Newman - Fried Green Tomatoes - świetny, relaksujący, z domieszką jazzu. Wstyd nie słyszeć...

[muaddib_dw]

Tomek przypomniałeś mi o tym świetnym soundtracku, zaraza i ja sobie odpalę muzę z najpiękniejszym tematem miłosnym Goldsmitha. Póki co leci Going Up of David Lev i jest dooobrze

[Bucholc Krok]

Zanim posłuchasz to może byś zrobił foty wreszcie? Ile można czekać?

[DanielosVK]

Odświeżyłem sobie bardzo piękny score, którego przedstawiać nikomu chyba nie trzeba.

Michael Nyman - The Piano
Piękna ścieżka, oparta co prawda na niewielu melodiach, ale w ogóle nie nuży. Bardzo subtelna i piękna, minimalizm w stylu, jaki lubię. Słucha się nadzwyczaj przyjemnie. Nawet nie chce mi się rozpisywać, bo nie ma po co. Ocena nie może być inna.

5/5

[Tomek]

Fakt, bardziej spodobała mi się ta muzyka po iluśtam razach. Tylko, że ja mam ten komfort, że filmu nie widziałem

Dla mnie to nie stanowi żadnego problemu. Film widziałem, zapomniałem, nie ma to żadnego wpływu na autonomiczne wrażenia odsłuchu na albumie. W końcu oboje (jak pamiętam dobrze) jesteśmy zdania, że muzyka może żyć własnym życiem i znajomość filmu nie jest potrzebna

Takie płyty są najlepsze, im więcej słuchasz tym bardziej się podoba, odkrywasz, zagłębiasz się w treść, gdy muza wydaje się oczywista lecz taką nie jest.

Nie mógłbym lepiej wyrazić tego w kontekście pozycji takiej jak "Last Airbender". To samo zresztą miałem z "Lady in the Water", które jakiś rok temu zakupiłem na CD i scorem zachwyciłem się tak, że dziś stawiam temu czyściutkie ***** w moim prywatnym kajecie (przedtem było ****). To samo miałem też z innymi Howardami jak "Krwawy diament"czy "Niezniszczalny", czy genialne "Cedry", które przy pierwszy m podejściu nie zrobiły na mnie właściwie żadnego wrażenia.

Takie płyty mają u mnie największą wartość. Ale nie wszyscy fani mają cierpliwość w zagłębianie się...

[muaddib_dw]

Nie zapomnę jak pewnej deszczowej nocy słuchałem po raz pierwszy Lady in the Water a następnie Cedry od dechy do dechy jednym tchem. Piękne chwile z przepiękną muzyką filmową na zasłużone 5/5.

[Mefisto]

W końcu oboje (jak pamiętam dobrze) jesteśmy zdania, że muzyka może żyć własnym życiem i znajomość filmu nie jest potrzebna

To prawda, ale jeśli muzyka w filmie failuje, to znaczy, że nie została jednak dobrze napisana - obojętnie jak by się jej poza filmem nie słuchało (no chyba, że mamy do czynienia z ewidentnymi błędami reżyserskimi w jej umiejscowieniu lub montażowymi cięciami). No i w takim wypadku trudno wystawić full gwiazdek/nutek/penisków.

[Marek Łach]

Chyba mnie wzięło na Williamsa. Od paru dni miałem już ochotę, wczoraj na dodatek koleżanka zachwalała mi Chairman's Waltz, no i mnie chwyciło. Na pierwszy rzut poszła Kryształowa Czaszka. Mimo paru wad, których po Williamsie bym się nie spodziewał i o których kiedyś już pisałem, jest to po prostu świetny score. Od czasu jego premiery nikt chyba nie napisał muzyki do filmu na takim poziomie warsztatowym. Rozkosz.

[Koper]

Kryształowa czaszka to nawet dla fanbojów Williamsa nie jest za szczególna rozkosz, o ile mi wiadomo.

[Marek Łach]

Teraz dla odmiany Minority Report, którego nie słuchałem już dłuuuugi czas. Strasznie wymagająca płyta, nawet jak na standardy Williamsa - pamiętam że dość długo "dojrzewałem" do niej. Jako fan filmówki z kilkuletnim tylko stażem w momencie jej premiery raczej ją olałem, parę odsłuchów i tyle, choć obyło się bez biadolenia w stylu "A gdzie są tematy?". Za dobrze nam wtedy było, tyle Williamsów co roku. Potem mi się to odmieniło - dzisiaj to dla mnie bardzo dobry, odważny score, choć z gatunku tych, do których wraca się rzadko, może zbyt rzadko. Jedyne za czym tu nie przepadam to nagranie i miks Murphy'ego - brzmi imho momentami mało klarownie, choć taki mógł być zamysł, by oddać ciężki, duszny klimat noir/SF.

[bladerunner]

Teraz dla odmiany Minority Report, którego nie słuchałem już dłuuuugi czas. Strasznie wymagająca płyta, nawet jak na standardy Williamsa - pamiętam że dość długo "dojrzewałem" do niej. Jako fan filmówki z kilkuletnim tylko stażem w momencie jej premiery raczej ją olałem, parę odsłuchów i tyle, choć obyło się bez biadolenia w stylu "A gdzie są tematy?". Za dobrze nam wtedy było, tyle Williamsów co roku. Potem mi się to odmieniło - dzisiaj to dla mnie bardzo dobry, odważny score, choć z gatunku tych, do których wraca się rzadko, może zbyt rzadko. Jedyne za czym tu nie przepadam to nagranie i miks Murphy'ego - brzmi imho momentami mało klarownie, choć taki mógł być zamysł, by oddać ciężki, duszny klimat noir/SF.

płyta ok, ale ''optymalny czas'' czas jej trwania jest zbyt optymalny jak dla mnie .... Ok, pozwoliłem sobie na dozę uszczypliwości . Płyta za długa to fakt, ale lubię takiego Williamsa, Williamsa, który nie ociera się o mikimałsingowe pajacowanie jak w Indianach ( broń boże nie mam nic do Jonesów ) .