LOST: The Final Season (Varese 14/09/10)

[Koper]

13. The Rockets' Red Glare (3:34) *****
Wbija w fotel epicką wersją tematu świątyni, później wchodzi temat flocka, temat locka i znów flocka.

Nie wiem czego to temat, ale początek mi zalatuje "Godzillą" Ifukube albo czymś takim.

[Mystery]

Oj tam, oj tam Przesłucham dzisiaj jeszcze raz, obiecuje

Nikt nie zmusza. Ma prawo Ci się nie podobać, tak jak dla Marka nie podoba się "The Town"

Nie wiem czego to temat, ale początek mi zalatuje "Godzillą" Ifukube albo czymś takim.

Toż napisane, że świątyni

[Koper]

Wiem co napisane, jeszcze też o jakimś Locku, Flocku i Sroku ale mnie to akurat mało obchodzi. Tak czy inaczej pewnie Gjaczino znów rżnął z Ifukube.

[bladerunner]

Oj tam, oj tam Przesłucham dzisiaj jeszcze raz, obiecuje

Nikt nie zmusza. Ma prawo Ci się nie podobać, tak jak dla Marka nie podoba się "The Town"

Czasem się przegapia prawdziwe arcydzieło przy odsłuchu, więc dzisiaj wieczorem znów posłucham.

[Mystery]

Tak czy inaczej pewnie Gjaczino znów rżnął z Ifukube.

Ten temat w "Coffin Calamity" czy "Death Springs Eternal" nie brzmi już jak Ifukube, więc obstawiam, że jest to jednak oryginalna melodia

Czasem się przegapia prawdziwe arcydzieło przy odsłuchu, więc dzisiaj wieczorem znów posłucham

Jak uważasz Marek niech lepiej też jeszcze raz przesłucha "The Town"

[Marek Łach]

Marek niech lepiej też jeszcze raz przesłucha "The Town"

Słucham znowu, 2-3 utwory naraz. Staram się

[Mystery]

Marek niech lepiej też jeszcze raz przesłucha "The Town"

Słucham znowu, 2-3 utwory naraz. Staram się

Nic dziwnego, że Ci się nie podoba, jak słuchasz 2-3 utworów naraz Choć taki odsłuch jest na pewno ciekawszy, więcej się przynajmniej dzieje

[bladerunner]

Myster w temacie o Giacchino offtopuje o Gregsonie. Hehe Koniec świata i okolic

[Mystery]

Myster w temacie o Giacchino offtopuje o Gregsonie. Hehe Koniec świata i okolic

No co, w końcu obaj należą do "złotej trójcy muzyki filmowej"

[Koper]

Z tym, że HGW to taki z tombaku...

[Mystery]

Z tym, że HGW to taki z tombaku...

z tombaku

[Koper]

Ale chwytliwe melodie dlatego są chwytliwe, że od razu się je chwyta. A nie po 170 przesłuchaniach i zapoznaniu się z muzyką w filmie.

Oczywiście, ale Marek pisał głównie o sezonie finałowym, a ten takie melodie posiada

Nie posiada. Przesłuchałem i nie powiem - są tu tematy, niektóre może i bardzo udane, ale nie są to "chwytliwe melodie". Chwytliwe melodie pisywali Delerue, Williams, Morricone. Dziś chwytliwe motywy pisze taki Rombi. Giacchino nie, a przynajmniej nie w LOSTach. "Chwytliwe melodie" to takie, które od razu ryją się w pamięć a ja po przesłuchaniu całości pamiętam tylko jedną aranżację a'la Ifukube - i nie pamiętam melodii a aranżację. Zatem ja rozumiem, że score Giacchino się wam podoba i przyznaję, że to muzyka o wielu zaletach, ale wystarczy jej tych faktycznych i nie trzeba jej dorabiać takich, których nie ma.

[Althazan]

No przesłuchałem... Zajęło mi to dwa dni, bo za jednym razem nie podołałem...
Muzyka ma "momenty", ale jak dla mnie - to za mało. Doceniam klasę itp itd, ale po prostu mam chyba inny gust... Koper dobrze prawi - wolę Delerue albo Rombi'ego posłuchać...

[Koper]

No właśnie: momenty. To taka muzyka 'momentów'. Jak dla mnie za wiele tu skakania - i to w obrębie jednego często niedługiego utworu - pomiędzy akcją a liryką na przykład. Jedzie Giacchino z brutalnymi dęciakami, coś zaczyna się rozwijać... a nagle przestaje i mamy jakiś monotonny fortepianik i ckliwe smyczki. Nie mija paręnaście sekund a pojawia się suspens. I tak w kółko... Mało albumowa muzyka. Może w serialu to działa idealnie ale wyrwane z kontekstu dalekie to od ideału, jaki Mystery czy Łachu z tego robią.

[Marek Łach]

E Koprze przewrażliwiony jesteś. Po pierwsze jest tu sporo utworów, gdzie otrzymujemy pełne, melodyjne, wielominutowe aranżacje tematów (co jest już samo w sobie fenomenem w przypadku muzyki serialowej), więc wcale nie jest tu tak dużo skakania, a po drugie całe to "skakanie" nie jest też wcale tak radykalne, jak piszesz. Niejeden wybitny score kinowy cechowały dużo częstsze przeskoki - dobra muzyka to nie tylko taka, która przez 5 minut wałkuje jeden temat w formie koncertówki. Poza tym, jeśli w czymś to przeszkadza, to tylko w lekkim, bezbolesnym odsłuchu - zamiast tego jest ciekawie i zaskakująco, a jako doświadczony słuchacz wiesz przecież, że łatwa przyswajalność płyty to ewentualnie tylko jedna z wielu, wielu zalet.