Klara and the Sun - Michael Giacchino

[lis23]

Podobno jest tak źle, że kina nie chcą wyświetlać filmu i Na Ekranie wieszczy koniec kariery Taiki Waititiego

https://naekranie.pl/aktualnosci/klara- ... 1793376067

[Mystery]

Kina nie chcą wyświetlać filmu, bo sale wieją pustkami, Sony kompletnie odpuściło promocję, a krytycy nie pozostawili na nim suchej nitki, ale kto obejrzał to film się raczej podoba, na IMDB film ma ocenę 6.4, czyli na ten moment wyższą od dobrze przyjętego przecież The End of Oak Street (6.2).

[Mystery]

Rzeczywiście ładne i ciepłe kino, o radzeniu sobie ze stratą i przyjaźni. Jest zabawnie, ale nie ma mowy o błazenadzie i tylko jedna scena (wizyta przyjaciół) była przeszarżowana. Podobało się, choć widać problemy ostatniego aktu i spodziewałem się tu większych wzruszeń. Ortega błyszczała jako android i ciekawostką jest rola chłopaka, w którą wcielił syn Cilliana Murphy. Muza ładna z idealnie dopasowanym tematem dla Klary, choć i tu w finale, szczególnie po soundtracku, też spodziewałem się większych emocji. Film 6/10, muza w nim i poza nim, 4/5.

[Adam]

Wielką i niesprawiedliwą krzywdę wyrządziły media temu filmowi - i Diggerowi też.

[Wawrzyniec]

I Taika Waititi nie przyjmuje tego dobrze. Przy czym nie kojarzę, aby Jojo Rabbit był jakoś krytykowany, wręcz przeciwnie.

[Paweł Stroiński]

Jak jeszcze miał dobrze działający mózg, Ridley Scott fantastycznie omówił problem być może w pewnej wypowiedzi w making-ofie Blade Runnera. Powiedział coś takiego:

"Wszyscy nam mówili, że wyprzedziliśmy swój czas. Tylko że kiedy wyprzedzasz swój czas, masz ten sam problem, jak gdybyś go nie dogonił. Nie jesteś *w swoim czasie*".

Dumny z Blade Runnera (jak cholera*) zwrócił uwagę, że jednak być może film był nieco zbyt skomplikowany i dałoby się go opowiedzieć prościej.

* - tutaj przywołam akurat komentarz do tegoż samego Łowcy. W pewnym momencie Ridley dyskutuje kwestię formatu obrazu i obiektywów. Kręcił obiektywami anamorfotycznymi (ściskającymi kadr, potem rozszerzanymi w montażu i projekcji) i tłumaczył to tak. Wszyscy używają anamorfików z szerokimi obiektywami. I mnie pytali, ale po co to robisz z długimi, to nie będzie dobrze wyglądać. No będzie, bo jestem tak dobry, że wiem, co zrobić, by wyglądało. (Ridley potem przerzucił się na preferencję klasycznych obiektywów, tzw. sferycznych w formacie Super 35, które potem kadrował do formatu szerokiego. Anamorfoza ma pewne błędy/artefakty optyczne, które nie zawsze są korzystne dla danej historii).