Bernard Herrmann - Jason and TheArgonauts :
bardzo super muzyka, genialne Prelude, muzyka z kopytem i dobrym brzmieniem ! świetne wydanko, przypasował mi układ tracków, mało owijania w,, muzyczną bawełnę'' ,ale Bernard pisał już mniej ciekawy i lotny uderscore.
4/5
Dimitri Tiomkin - 36 godzin
Muzyka to solidna z przyciągającym uwagę love theme i dobrym bonusem w postaci , jazzowego kawałka. Wydanie jednak za długie i ciągnie się momentami koszmarnie, przez co frajda ze słuchania spada. Warto jednak zbadać teren .Polecam.
3/5
Dimitri Tiomkin - Red River, muzyka solidna z przyjemnym chóralnym tematem, ale jakoś nie potrafiła mnie na dłużej ta pozycja zatrzymać na dłużej, za dużo minutowych tracków, przez co się trochę pogubiłem w słuchaniu, tak czy owak, pozycja z którą warto się zapoznać.
3/5
Harry Gregson-Williams - Light It Up Complete ( bootleg)
ziew, elektroniczna sieczka, totalnie asłuchalna, a complete prawie nie do przejścia, nawet dla fanów, ale, no ale jest jeden temacik śliczny, bo liryczny, może to nie jest poziom tematu z Magic of Marciano, ale naprawdę potrafi chwycić za serduszko.
1,5/5
Harry Gregson-Williams - The Prince of Persia- po ostatniej rozmowie
. He! , pamiętam, że po pierwszych odsłuchach, miałem tę muzykę, za jedną z lepszych od HGW.Prawie maxowałem, oczywiście, dzisiaj oczywiście emocje już nieco opadły, były momenty, że score mi się przejadł niemiłosiernie, ale ostatnio sobie do niego po dłuższym nieodsłuchu wróciłem. I muszę powiedzieć jedno: cholernie przyjemy HGW, ostatnio miałem pewne, ale co do chóru, który wydawał mi się rcpowaty, tak miejscami taki jest, ale na szczęście Gregson miejscami się rehabilituje nawet w obrębie jednego tematu ,,Prince of Persia'', ,,Return to Alamut'', i zwłaszcza ,,Destiny''. Chór wydaje się generalnie mniej typowy niż np .w ostatnim Poterze . Na plus te arabskie wstawki, które uwielbiam, brakuje w dzisiejszej muzyce filmowej tegoż. Elektronika też daję radę, choć momentami można by się bez niej obyć, ,,Raid On Alamut'', ,,Dastan and Tamina Escape''. Moim zdaniem bardzo mocne 4 się należy.
4/5
Drive to taki perfidny transowy smutas od Martineza, w połowie myślałem, że minęła już z godzina. Contagion jest nieco ciekawszy, elektronika fajnie pyka i wychodzi poza rejony tego kompozytora, a nawet lekko zahacza o ostatnich filmowych Daftów i Chemicalów. Nawet kawałków jest tu parę fajnych np. utwory zaczynające się na "They", "Handshake" czy track tytułowy, no i całość mija dość szybko.
.