John Williams

[Adam]

z dwoma kobietami był John widywany na oficjalnych eventach w ostatnich latach - jedna z rudymi włosami poniżej ramion, i druga taka wyraźnie chudsza z włosami do wysokości szyi. To są dwie rózne osoby. Strzelałbym, że ta ruda, to córka, a ta nie-ruda to żona. Metrykalnie też wyglądało że jedna jest starsza.

[Pawel P.]

Zdjęcie wyżej to Jennifer, rocznik 1957, a niżej - Samantha, druga żona, rocznik 1944.

[Adam]

no więc właśnie pokazywał się z żoną i córką, nie tylko z córką.

[Adam]

John wczoraj w Bostonie na koncercie, nie może już nawet wstawać

[Kaonashi]

Ale do Bostonu sobie poleciał.

[Pawel P.]

Cudnie widzieć Johna uśmiechniętego i najwyraźniej szczęśliwego

Program:
Joy Ride from Catch Me If You Can
Concerto for Piano and Orchestra
Theme from Sabrina
INTERMISSION
TreeSong, for violin and orchestra
Theme from Schindler’s List
Suite from Close Encounters of the Third Kind
ENCORE
The Imperial March from The Empire Strikes Back

Ciekawe, czy koncert był filmowany. Wiadomo, że przy okazji tych występów nagrywany jest Koncert fortepianowy – albo osobno, albo w trakcie koncertów – bo to już było zapowiedziane.

[Adam]

wrzucam tu, bo to ekstremalnie rzadkie, by muzyk klasyczyn był zapraszany do jednego z Top3 (a dla mnie najlepszego) talk show w USA.


youtu.be/6gvLTBhtf4M

[Kaonashi]

To nie wrzucaj tu, bo to spam, nawet nie offtop.

[Adam]

pracował wiele razy z Johnem, więc wrzuciłem tu

[Pawel P.]

Yo-Yo Ma jest oczywiście super, ale taki link tutaj ma sens tylko wtedy, jeśli coś mówi w wywiadzie o Williamsie (nie sprawdziłem jeszcze).

Przy okazji, dość ważną infromacją podzieliła się wioloneczelistka Cecilia Tsan - ta, która grała m.in. na płycie John Williams Reimagined, była w Krakowie w 2024 - i wzięła udział w wielu sesjach nagraniowych Johna. Napisała na Facebooku, w dyskusji w jednej z grup, pod zdjęciami z przedwczorajszego koncertu Boston Symphony Orchestra:

Wpis główny:
Cudownie jest widzieć Johna Williamsa w takiej formie. Właśnie nagrywamy z nim muzykę do najnowszego filmu Spielberga: dyryguje nami z radością z podium, słyszy wciąż każdy detal, który koryguje z tym znanym nam humorem. Prawdziwy cud. Jaka wyjątkowa postać! Wdzięczność.

Komentarz w odpowiedzi na pytanie, czy dyryguje z wózka inwalidzkiego, czy pomaga mu inny dyrygent
Nie, dyryguje sam, ze swojego wózka inwalidzkiego, z uśmiechem i zawsze z tą samą pasją!

Doprecyzowanie z jej strony w osobnym komentarzu:
Pod koniec dnia czasami przekazuje batutę innemu dyrygentowi, ale to on dyryguje tym, co najważniejsze.

Ten inny to wiadomo, ze William Ross.

Totalnie zaskoczenie - byłem przekonany, że już "nie macha" podczas sesji, a jednak i tutaj ogarnia większość sam

[Wawrzyniec]

Dobra kawa, świetna lektura i odpowiednia, wspaniała muzyka Johna Williamsa przez cały dzień w moich uszach.



Plus, właśnie dzięki książce Tima Greivinga można odkryć wiele ciekawych, mniej znanych utworów Johna Williamsa jak ten:

youtu.be/0gBxFSmfd2Q

[Mystery]

Urodzinowa fota.

[Wojteł]

W sumie Williams od ładnych paru lat na każdym zdjęciu wygląda, jakby był bardzo zdziwiony, że ktoś mu je robi, albo że mu przerywa w pół słowa, ale jak robią fotę na socjale, to mogli zrobić przed założeniem fartuch i po schowaniu ciśnieniomierza.

[Adam]

To zdjęcie nie napawa optymizmem co do jego kondycji zdrowotnej i ciężko mi sobie wyobrazić, żeby te sesje nagraniowe z nim były prawdą, raczej to takie pudrowanie zrozumiałej nieobecności.
John tu wygląda jak w opiece paliatywnej

[Pawel P.]

Opieka paliatywna odnosi się do bardzo konkretnej rzeczywistości medycznej i bardzo konkretnych pacjentów. Używanie tego określenia na podstawie jednego prywatnego zdjęcia jest po prostu nieuprawnione.

Fakty są takie, że mamy informacje z pierwszej ręki o trwających sesjach nagraniowych, przy których Williams pracuje i w znacznej części – jeśli nie w większości – dyryguje osobiście. Nie ma żadnych podstaw, by twierdzić, że to „pudrowanie rzeczywistości”.